29 kwietnia 2005 r. godz. 19.00

Projekt spektaklu „Nigdy więcej...” narodził się wiosną ubiegłego roku, w chwilę po zakończeniu widowiska „Carmina Burana” na Kąpielisku Leśnym w Gliwicach.

Jego autorzy podjęli się opowiedzenia kolejnej – ich zdaniem – istotnej historii. Historii wojny. Pretekstem do rozpoczęcia pracy nad scenariuszem stała się okrągła, 60. rocznica zakończenia II wojny światowej. Wybór utworu muzycznego, będącego kanwą opowieści - okazał się niesłychanie trudny. Wiele nut i strof zapisano już w dziejach świata na temat agresji, bo przecież ludzkość nieustannie w każdej epoce postanawia się dla jakiegoś celu zabijać. Niewiele z nich spełniało jednak - w warstwie muzycznej i filozoficznej - warunek konieczny. A jest nim opowiadanie historii przeciwko wojnie, nie zaś opisywanie jej okrucieństwa. Skrócony wers tytułowy w nazwie koncertu mówi wprost: niech to się nigdy więcej nie wydarzy, niech nikt nigdy nikogo nie zabija. Nigdy więcej wojny, przemocy, bólu. Pierwotnie koncert miał mieć charakter „pokojowej muzycznej demonstracji przeciwko wojnie”. Jednak odejście Jana Pawła II, jego wieloletnia i konsekwentna misja w tej sprawie skłoniła autorów do dedykowania mu tego koncertu i zmiany scenariusza.

Program i wykonawcy

Felix Mendelssohn-Bartholdy
Psalmy op. 31 nr 115, op. 42 nr 42
scenariusz i reżyseria: Barbara Baranowska
dyrygent, kierownictwo muzyczne: Krystyna Krzyżanowska – Łoboda

soliści:
Elżbieta Grodzka – Łopuszyńska (sopran)
Adam Sobierajski (tenor)
Tomasz Paweł – Sadownik (baryton)

zespoły:
Akademicki Zespół Muzyczny Politechniki Śląskiej (Gliwice, Polska)
dyrygent: Krystyna Krzyżanowska – Łoboda
Chór Mieszany Tirnavia (Trnava, Słowacja)
dyrygent: Andrej Rapant
Miejski Chór Kameralny Animato (Knurów, Polska)
dyrygent: Edyta Gryboś – Zabrzeńska
Kijowska Orkiestra Kameralna (Kijów, Ukraina)
dyrygent: Ortwin Benninghoff
narrator: Mirosław Neinert

Dlaczego Felix Mendelsohn – Bartholdy, dlaczego psalmy?

Niewielu podejrzewa Mendelssohna o obfity dorobek sakralny. Składa się na to wiele przyczyn. Studiował u Karla Friedricha Zeltera, organizatora zbiorów berlińskich bibliotek publicznych, który to zaznajomił Mendelssohna z dziełami Bacha i Haendla. Z racji żydowskich korzeni dobrze znał Pismo Święte. Nawrócił się na protestantyzm, co było dla niego czymś więcej niż osobistym zaangażowaniem religijnym: „(...)napisałem utwory sakralne tylko dlatego, że odczuwałem taką potrzebę. Nieodparta konieczność zmusza nas do przeczytania konkretnej książki – na przykład Biblii – i odczuwania wielkiej przyjemności w jej czytaniu(...)”. Odbył podróż do Rzymu w listopadzie 1830 roku. Tam właśnie odkrył polifoniczne kompozycje Palestriny, Allegriego, Lottiego. Równolegle z „Uwerturą Żydowską” i ostatnimi szkicami do „Nocy Walpurgii” (Walpurgisnacht) Mendelssohn - w wieku 21 lat - zwrócił się w stronę muzyki sakralnej.

Psalm 115 „Nicht Unserm Namen, Herr” ma wiele znaczeń. Napisany w listopadzie 1830 r. był dedykowany siostrze Mendelssohna, Fanny, na jej urodziny. Dzieło to otrzymało najpierw tekst łaciński, zaczerpnięty z Wulgaty, a następnie zostało przetłumaczone na język niemiecki przez samego kompozytora pięć lat później, w trakcie przygotowania do publikacji. Psalm zaczyna się od allegro con fuoco, zdecydowanym, mocnym tekstem: „Nie nam, Panie, nie nam, ale imieniu Swemu daj chwałę”, prowadzącym do fugi „Gdzie jest teraz ich Bóg?”, w której kompozytor eksponuje na pierwszym planie partie chóru utrzymane w bachowsko–haendlowskiej tradycji. Druga część, con moto, wyraża nadzieję poprzez poprowadzenie w tym samym stylu rozszerzonego tematu słyszanego w poprzednim fragmencie: tenor w duecie z sopranem, duet i chór męski, potem duet z całym chórem. Boskie błogosławieństwo jest również wyrażone z ogromną delikatnością w arioso barytonu z cudownie brzmiącym akompaniamentem orkiestry. Psalm kończy się zdumiewającym fragmentem, w którym ośmiogłosowy chór a cappella wyraża w tym samym momencie zarówno ciszę zmarłych jak i modlitwę żyjących. Mendelssohn tworzy kontrast poprzez powrót do początku Psalmu, teraz jednak nastrój utworu staje się stopniowo spokojny i wyciszony.

Psalm 42 op. 42 został napisany w podróży poślubnej kompozytora w 1837 r. Jego przyjaciel, Ferdynand Hiller, był ogromnie zdziwiony: „Jakież było moje zdumienie, kiedy pokazał mi muzyczny rezultat jego podróży, partyturę Psalmu 42! Moje zaskoczenie nie potrzebowało wyjaśnień, ponieważ wtedy zobaczyłem jedynie tytuł utworu i delikatny, a zarazem głęboki patos królujący w kompozycji, mający swe źródło w całkowitym zaufaniu Bogu i poczuciu absolutnej uległości wobec Jego woli. To generalna charakterystyka tego dzieła, oddająca wrażenie absolutnego szczęścia, jakiego Feliks doświadczał w tym czasie”. Partytura podzielona jest na siedem części. Aria sopranu jest dialogiem z obojem utrzymanym w stylu bachowskiej arii i rozwija się ponad nią poprzez recitativo prowadzący do drugiej arii, co oddawać ma podróż duszy z tłumem dusz (chór żeński) do domu Pana. Drugi recitativo sopranu przygotowuje kwintet z dwoma tenorami i dwoma basami towarzyszącymi: „niepokój duszy zapomnianej przez Boga”. Chór finałowy - według Hillera skomponowany później w Lipsku - przedłuża i rozwija swój czwarty fragment w formę obszernej fugi, w której kompozytor daje najwyższy dowód swoich technicznej umiejętności jako wyraz niezachwianej nadziei pokładanej w Bogu.

Teksty i przesłanie

Feliks Mendelssohn – Bartholdy, Psalm 115 op. 31, tekst polski według Czesława Miłosza:

Nie nam, Panie, nie nam,
Ale imieniowi Twemu daj chwałę
Dla miłosierdzia Twego i dla wierności Twojej.
Czemuż mają mówić narody: ”Gdzież jest ich Bóg?”
Bóg nasz jest w niebie.
Wszystko, co zechciał, uczynił.
O Izraelu, ufaj Panu!
On jest ich pomocą i tarczą.
Domie Aarona, ufajcie Panu!
On jest ich pomocą i tarczą!
Pan o nas pamięta i błogosławić nam będzie,
Błogosławić domowi Izraela,
Błogosławić będzie domowi Aarona.
Błogosławić będzie bogobojnym, maluczkim jak i wielkim.
Rozmnoży was Pan, was i syny wasze.
Błogosławieni jesteście od Pana, który uczynił niebo i ziemię.
To nie umarli chwalą Pana,
Nikt spośród schodzących w ciszę grobu.
Ale my błogosławić będziemy Pana
Teraz i na wieki wieczne.
Alleluja!
Nie nam, Panie, nie nam,
Ale imieniowi Twemu daj chwałę
Dla miłosierdzia Twego i dla wierności Twojej.

Feliks Mendelssohn – Bartholdy, Psalm 42 op. 42,
tekst polski według Czesława Miłosza

Jak łania tęskni do źródeł wód,
Tak dusza moja tęskni do Ciebie, Boże!
Pragnie dusza moja Boga,
Boga żywego.
Kiedyż to przyjdę
I ujrzę siebie przed Boskim obliczem?
Łzy moje są mi chlebem we dnie i w nocy,
Kiedy mówią do mnie co dzień: „Gdzież jest mój Bóg?”
Tamte czasy wspominam
I duszę moją wylewam:
Jak w pochodzie kroczyłem
I prowadziłem ich do domu Bożego
Wśród okrzyków radości i dziękczynienia w świątecznym tłumie.
Czemu jesteś frasobliwa duszo moja,
I czemu trwożysz się we mnie? Miej nadzieję w Bogu,
Gdyż wysławiać Go jeszcze będę,
Zbawianie moje i mojego Boga.
Boże mój, dusza moja frasobliwa,
Przeto wspominam ciebie
Przepaść wzywa przepaści hukiem swoich wodospadów
Wszystkie Twoje nawałności i fale nade ma przeszły.
Boże mój, dusza moja frasobliwa!
W dzień zsyłał Pan swoja łaskawość,
W nocy Jego pieśń była ze mną,
Modlitwa do Boga żywota mojego.
Boże mój, dusza moja frasobliwa!
„Czemu zapomniałeś o mnie?
Czemu w smutku chodzę cierpiąc ucisk wroga?”
Czemu jesteś frasobliwa duszo moja,
I czemu trwożysz się we mnie? Miej nadzieję w Bogu,
Gdyż wysławiać Go jeszcze będę,
Zbawienie moje i mojego Boga.
Wyławiajmy Pana, Boga Izraela
Teraz i na wieki!

Warsztaty “Musica pro Europa”

Już po raz szósty młodzież z wielu stron przyjedziechała do Gliwic i wspólnie przygotowała i wykonała w koncercie galowym utwór festiwalowy. VI Międzynarodowe Warsztaty Muzyczne „Musica pro Europa” rozpoczeły się 26 kwietnia i trwały do 1 maja 2005 r. Idea warsztatów powstała w 1996 roku, kiedy nowopowstały Akademicki Zespół Muzyczny Politechniki Śląskiej nawiązał współpracę z Narewską Orkiestrą Symfoniczną. W roku 2000 udało się zinstytucjonalizować działania i powołać do życia Międzynarodowe Warsztaty Muzyczne, noszące od 2003 roku nazwę „Musica pro Europa”.

VI MWM odbyły się w 60. rocznicę zakończenia II wojny światowej. Ich tematem były Psalmy 115 op.31 oraz 42 op. 42 Feliksa Mendelssohna-Bartholdiego. Międzynarodowy zespół wykonawczy tworzyli: Akademicki Zespół Muzyczny Politechniki Śląskiej (inicjator, twórca i organizator warsztatów) pod dyrekcją Krystyny Krzyżanowskiej-Łobody, Chór Mieszany „Tirnavia” (Trnava, Słowacja) pod dyrekcją Andreja Rapanta, Miejski Chór Kameralny „Animato” (Knurów) pod dyrekcją Edyty Gryboś-Zabrzeńskiej, Kijowska Orkiestra Kameralna (Kijów, Ukraina) pod dyrekcją Ortwina Benninghoffa oraz soliści: Elżbieta Grodzka-Łopuszyńska (sopran), Adam Sobierajski (tenor) oraz Tomasz Paweł Sadownik (baryton). Kierownictwo artystyczne nad warsztatami sprawuje Krystyna Krzyżanowska-Łoboda, zaś dyrektorem administracyjnym jest Tomasz Paweł Sadownik.

Zespoły ćwiczyły w murach Politechniki Śląskiej oraz w Domu Muzyki i Tańca w Zabrzu. Koncerty warsztatowe odbyły się:
Inauguracyjny: 27.04.05 r. w Kościele p.w. Św. Barbary w Gliwicach
Galowy: 29 kwietnia 2005 r., g. 19.00 w Domu Muzyki i Tańca w Zabrzu,
Finałowy: 30 kwietnia 2005 r., g. 16.00 w Kościele Katedralnym p.w. św. Apostołów Piotra i Pawła w Gliwicach.

Informacje o wykonawcach

Akademicki Zespół Muzyczny Politechniki Śląskiej w Gliwicach
Powstał w 1996 r., jest bodaj jedynym w Polsce akademickim zespołem amatorskim, który ma na stałe w swoim składzie około 50-osobowy chór i własny kameralny zespół instrumentalny. Może wykonywać samodzielnie dzieła wokalno-instrumentalne. W swej niedługiej historii zdobył wiele nagród, wyróżnień i tytułów, wśród których na uwagę zasługują: tytuł Międzynarodowego Ambasadora Kulturalnego Organizacji „People to People International” (1997), Nagroda Prezesa Polskiego Związku Chórów i Orkiestr na Międzynarodowym Festiwalu Pieśni Chóralnej w Międzyzdrojach’98, „Srebrne Pasmo” w kategorii chórów kameralnych na Konkursie Pieśni Adwentowych i Kolęd w Pradze’99; (dyrygentka AZM – Krystyna Krzyżanowska–Łoboda otrzymała nagrodę dla najlepszego dyrygenta Festiwalu), I miejsce w Konkursie interpretacji utworów Lucjana Laprusa (2001) w kategorii chórów kameralnych, złoty medal w kategorii muzyki sakralnej na konkursie w Ołomuńcu (Czechy 2001), Nagroda Festiwalu w Cantonigros w kategorii chórów mieszanych (Hiszpania,2002). W lipcu 2004 r. AZM zdobył swoje pierwsze Grand Prix na 18. Międzynarodowym Konkursie Chórów Akademickich IFAS 2004 w Pardubicach (Czechy).

Jednak głównym celem działalności AZM jest rozwijanie współpracy między młodymi ludźmi, zwłaszcza studentami i uczelniami, na których się kształcą. Stąd pomysł na zapraszanie do wspólnych koncertów zespołów z różnych stron świata. W latach 1996-2000 w ramach „AZM Zaprasza” w Gliwicach koncertowały zespoły z USA, Finlandii i Holandii. W latach 1997 i 1999 odbyły się dwie edycje Polsko-Estońskiej Akademii Muzycznej „People to People International”. Od 2000 r. odbywają się corocznie Międzynarodowe Warsztaty Muzyczne, a od 2003 r. - pod nazwą „Musica pro Europa”. Tematem największych z nich I MWM „Carmina 2000” i V MWM „Musica pro Europa” 2004 był utwór „Carmina Burana” Carla Orffa. W ciągu 8 lat swego istnienia zespół wydał kilka płyt: „Koncert na chandrę”, „JAZZM”, „Anioł Pasterzom Mówił”, „Gospel” (dwupłytowy album będący zapisem Koncertu Finałowego IV MWM) oraz uczestniczył we wspólnym wydawnictwie europejskich chapterów organizacji People to People International „Sound of Europe”. Zespołem kieruje jego założycielka, Krystyna Krzyżanowska-Łoboda.

Krystyna Krzyżanowska-Łoboda (ur. 29.09.1963 w Gliwicach) ukończyła Akademię Muzyczną w Katowicach, specjalność: wychowanie muzyczne, a także podyplomowe studia z emisji głosu w Akademii Muzycznej w Bydgoszczy oraz studia podyplomowe na Wydziale Organizacji i Zarządzania Politechniki Śląskiej. Uzyskała w Akademii Muzycznej w Warszawie II przewód kwalifikacyjny na stanowisko adiunkta II s. w zakresie prowadzenia zespołów wokalnych i wokalno-instrumentalnych. W latach 1987 – 1998 prowadziła zajęcia dydaktyczne w Akademii Muzycznej w Katowicach ze studentami Wydziału Wychowania Muzycznego. Od 1998 roku do dzisiaj uczy studentów Wydziału Wokalno-Aktorskiego. Od 1998 roku do 2001 zatrudniona była również jako adiunkt i zastępca dyrektora Studium Dyrygentury Chóralnej w Opolu. Prowadziła Chór Męski „Echo” w Katowicach (dyrygent), Chór „Schola” przy kościele katolickim w Ornontowicach (dyrygent), Zespół Kameralny „Canticorum” w Gliwicach (założyciel i dyrygent), Chór Mieszany „Ogniwo” w Katowicach (dyrygent), Chór Państwowej Filharmonii Śląskiej (asystent dyrygenta chóru), Akademicki Chór Politechniki Śląskiej (dyrygent), Akademicki Zespół Muzyczny Politechniki Śląskiej (współzałożyciel i dyrygent do dzisiaj). Z kierowanymi przez siebie zespołami koncertowała m.in. w Hiszpanii, Portugalii, Estonii, w Niemczech, Czechach, na Malcie, Ukrainie.

Nagrody i wyróżnienia: akt uznania wydany przez PZChiO za upowszechnianie kultury muzycznej na Śląsku (1989), Odznaka Zasłużonego Działacza Kultury (1995), Srebrna Odznaka PZChiO (1995), Brązowy Krzyż Zasługi (1995), Medal 50-lecia Politechniki Śląskiej (1995), Odznaka Międzynarodowego Ambasadora Artystycznego People to People International (1997), Zasłużony dla Politechniki Śląskiej (1999), nagroda dla najlepszego dyrygenta na Międzynarodowym Festiwalu Pieśni Adwentowej i Kolęd w Pradze (1999), Nagroda Prezydenta Miasta Gliwice (2002) w kategorii twórców, złoty dyplom Oddziału Śląskiego PZChiO za działalność AZM Pol. Śl., szczególnie za Międzynarodowe Warsztaty Muzyczne.

Edyta Gryboś-Zabrzeńska
Ukończyła chóralistykę w Akademii Muzycznej w Katowicach, od marca 2004 roku związana jest z chórem kameralnym „Animato” z Knurowa. Wcześniej współpracowała z AZM Politechniki Śl. oraz innymi chórami, których była dyrygentką. Brała czynny udział w licznych warsztatach muzycznych, seminariach i konferencjach naukowych. Na co dzień pracuje z dziećmi niepełnosprawnymi umysłowo, z którymi prowadzi Zespół Wokalny odnosząc sukcesy nie tylko w Polsce, ale i za granicą.

Ortwin Benninghoff
Organista urodzony w Oberhausen. Studia ukończył w Düsseldorfie, w latach 1974 – 1992 pracował w Katedrze Fortepianu i Organów, a także Teorii i Dyrygentury Chóralnej Uniwersytetu Gerhard – Mercator w Duisburgu. W 1988 założył „Ensemble Neue Musik” na Uniwersytecie w Duisburgu, którym dyryguje do dzisiaj. Równolegle powołał do życia cykle koncertów o nazwie „Akademische Konzerte”. W roku 1998 został laureatem nagrody specjalnej Landu Badenii - Witembergii („Sonderpreis des Landen Baden – Württemberg”). W 1993 otrzymał trzecią nagrodę na Konkursie Kompozytorskim „Ostdeutschen Kulturrates” za kompozycje na fortepian, a w roku 1996 pierwszą nagrodę za „Hornquartett” . W 1999 roku uzyskał tytuł profesora. W 2002 roku założył „Kiev Kammeracademie” oraz trio organowe, z którymi to zespołami stale koncertuje w Niemczech i poza jego granicami.

Chór Mieszany „Animato”
z Knurowa powstał w marcu 2004 roku z inicjatywy grupy osób śpiewających niegdyś w knurowskich chórach. Chór ten powiększa grono zespołów muzycznych reprezentujących i działających pod patronatem Centrum Kultury w Knurowie. Dyrygentem chóru jest absolwentka Wydziału Dyrygentury Akademii Muzycznej w Katowicach, Edyta Gryboś – Zabrzeńska. Chór po raz pierwszy zaprezentował się przed publicznością w czasie „X Dni Muzyki Chóralnej” w Knurowie, a już w styczniu 2005 roku - podczas „XIV Tyskich Wieczorów Kolędowych” - zajął II miejsce w kategorii chórów kameralnych. Od 2004 roku „Animato” jest członkiem Polskiego Związku Chórów i Orkiestr.

Adam Sobierajski
Zainteresowania muzyczne rozwijał w chórze "Schola Cantorum" przy LO im. J. Paderewskiego w Knurowie. Potem rozpoczął naukę w Państwowej Szkole Muzycznej II st. w Gliwicach. Po roku nauki zdał egzamin do Akademii Muzycznej w Katowicach. Obecnie jest studentem V roku tej uczelni w klasie śpiewu solowego prof. Alicji Słowakiewicz-Wolańskiej. W marcu 2003 r. otrzymał nagrodę specjalną II Ogólnopolskiego Konkursu Wokalnego im. Haliny Halskiej-Fijałkowskiej we Wrocławiu. W październiku 2003 r. uczestniczył w 54. Concorso di Musica w Vercelli (Włochy). Podczas studiów śpiewał m. in. role Tamina w Czarodziejskim flecie W. A. Mozarta i Tony'ego w West Side Story L. Bernsteina. Wykonywał również muzykę oratoryjną i kantatową, m. in. partie tenorowe w mszach Mozarta, w Requiem Mozarta, Messa Festiva J. Świdra, Completiorium G. Gorczyckiego. W Gliwickim Teatrze Muzycznym występuje jako Orlofsky w Zemście nietoperza J. Straussa. Śpiewał na Europejskim Festiwalu im. Jana Kiepury w Krynicy Górskiej podczas Telewizyjnego Widowiska Promenadowego "Tu gdzie śpiewał Jan Kiepura" śpiewałem w premierze 'Wesołej Wdówki" w Operze Bytomskiej, kreując postać Camilla de Rosillon.

Chór Mieszany Tirnavia
został założony w 1988 roku z okazji 750-lecia przyznania Trnavie przywileju wolnego miasta królewskiego. Założycielem chóru był Gabriel Kalapoš. Nazwa zespołu wywodzi się z historycznej nazwy miasta i Tirnavia potwierdza bogate tradycje chóralne miasta. Członkowie zespołu to głównie studenci uczelni wyższych. Jego repertuar stanowią utwory od renesansowych po współczesne, a także aranżacje słowackich pieśni ludowych, kolęd i pieśni religijnych. Tirnavia organizuje ok. 20 koncertów rocznie w kraju i poza jego granicami.
Chór nagrał dwie płyty: pierwszą wspólnie z chórem ”Cantica nova” z Trnavy (1997), a drugą samodzielnie, zawierającą muzykę współczesną (2004). Chór Tirnavia okazjonalnie współpracuje z Trnavską Orkiestrą Kameralną. Wspólnie wykonali między innymi „Mesjasza” G. F. Haendla i „Glorię” A. Vivaldiego. Regularnie bierze udział w konkursach i festiwalach w kraju i za granicą. Najważniejsze nagrody z historii chóru: III miejsce w międzynarodowym konkursie GRAND PRIX SLOVAKIA w mieście Trenčianske Teplice (2001, Słowacja), III miejsce w konkursie w Eisteddfod Llangollen (2003, Walia), IV miejsce na Festiwalu w Montreux (2003, Szwajcaria), I miejsce w kategorii folklor i II miejsce w kategorii chórów mieszanych w Konkursie Chórów Akademickich w Pardubicach w 2004 r.

Andrej Rapant
Studiował gitarę przez 8 lat w Szkole Muzycznej im M. Schneidera-Trnavsky’ego w Trnavie. Pierwszy kontakt z chóralistyką to czasy szkoły podstawowej, kiedy śpiewał w chórze „Cantica nova” w Trnavie. Po studiach kontynuował śpiewanie w tym chórze, śpiewając jednocześnie w Chórze Mieszanym „Tirnavia”. W 2001 r. ukończył studia na Uniwersytecie ekonomicznym w Bratysławie. Dyrygentem Chóru Mieszanego „Tirnavia” został w 2003 r. Współpracuje z grupą wokalną „Kruhy”, jak również chórami i zespołami: „Trnava-Musica Vocalis”, kameralnym zespołem „Voci Festose”, chórem Camerata, Słowackim Chórem Filharmonicznym. Jako śpiewak brał udział w koncertach z takimi muzykami jak: Steven Stubbs, James Levine, Simon Standage, Branislav Kostka, Jan Rozehnal, Anton Popovič oraz orkiestrami kameralnymi: „Musica Aetera”, „Solamente naturali” . Jest również aranżerem muzyki a cappella.

Elżbieta Grodzka-Łopuszyńska
ukończyła Akademię Muzyczną w Katowicach w klasie śpiewu solowego prof. S. Marciniak-Gowarzewskiej z wyróżnieniem w 2000 roku. Obecnie jest pracownikiem tejże Akademii Muzycznej na stanowisku asystenta. W roku 2004 obroniła w macierzystej uczelni tytuł Doktora Sztuk Muzycznych w dyscyplinie artystycznej wokalistyka.
Jest laureatką pierwszej nagrody Konkursu Polskiej Muzyki Wokalnej w Katowicach w 1997 r. oraz finalistką Ogólnopolskiego Konkursu Wykonawstwa Polskiej Pieśni Artystycznej w Warszawie w 1999 r. Na deskach Opery Śląskiej debiutowała w „Don Giovannim” W. A. Mozarta, w partii Zerliny.
Obecnie współpracuje jako solistka z Filharmonią Śląską w Katowicach, Śląską Orkiestrą Kameralną, Filharmonią Rybnicką, Barokową Orkiestrą im. G. Ph. Telemanna w Bielsku-Białej, Chórem Politechniki Śląskiej w Gliwicach, Bielskim Chórem Kameralnym oraz Kameralnym Chórem Akademii Muzycznej w Katowicach. Specjalizuje się w wykonawstwie muzyki dawnej i współczesnej. Często podejmuje się prawykonań.
Koncertuje w kraju i za granicą, bierze czynny udział w festiwalach muzyki wokalnej, kameralnej i religijnej na terenie całego kraju. Uczestniczyła także w polsko – niemieckim projekcie promocji młodych muzyków, realizowanym w Niemczech, wykonując wraz z młodzieżową orkiestrą Nadrenii i Westfalii oraz Chórem Kameralnym Akademii Muzycznej w Katowicach partię Berthy w operze M. Brucha „Lorelay”.
Od początku swej działalności artystycznej związana jest z wykonawstwem muzyki religijnej dawnej i współczesnej, a od roku 1999 ma zaszczyt koncertować z prof. Julianem Gembalskim, prawykonując także jego kompozycje.

Tomasz Paweł Sadownik
Student IV roku wokalistyki w klasie śpiewu solowego prof. S.Marciniak-Gowarzewskiej w Akademii Muzycznej w Katowicach. Szkołę średnią muzyczną w Gliwicach ukończył z wyróżnieniem, w klasie oboju (2000) i śpiewu (2001). Jest laureatem III nagrody Konkursu im. L. Różyckiego w Gliwicach (2001), finalistą II Konkursu im. H. Halskiej we Wrocławiu (2003) i zdobywcą wyróżnienia w III Konkursie im. H. Halskiej (2005) oraz laureatem II nagrody w VII Międzyuczelnianym Konkursie Słowiańskiej Muzyki Wokalnej w Katowicach (2005). W czasie studiów zrealizował partie w operach W. A. Mozarta: Dyrektora w „Dyrektorze Teatru”, Papagena w „Czarodziejskim flecie”, Hrabiego Almavivy w „Weselu Figara”.
Współpracuje z katedrą kameralistyki, biorąc udział w koncertach dyplomowych, m.in. w klasie prof. K. Słobodnik, prof. U. Stańczyk, prof. T. Baczewskiej.
Na deskach filharmonii debiutował 1 października 2004 r. podczas Gali Moniuszkowskiej, wykonując arie z oper St. Moniuszki z orkiestrą Filharmonii Sudeckiej.
Ma w swym repertuarze kilkadziesiąt pieśni i arii operowych od klasycyzmu po utwory współczesne, jak również partie oratoryjne.
Od 1996 r. związany z Akademickim Zespołem Muzycznym Politechniki Śląskiej. W tym roku pełni funkcję Dyrektora Administracyjnego Międzynarodowych Warsztatów Muzycznych „Musica pro Europa”. Odznaczony srebrną odznaką Polskiego Związku Chórów i Orkiestr.
Jest również studentem V roku prawa na Wydziale Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytetu Wrocławskiego.

Oprac.: Barbara Baranowska

Zdjęcia z imprezy